« ناسیونال دموکراتیک آلمان | HomePage | سخنی با هم اندیشان »

24 August 2005

شهریورگان

جشن شهریورگان در شهریور روز از شهریور ماه _به گاه شمار اوستایی_ برابر با سی ام امرداد ماه _به گاهشمار کنونی_  بر ایرانیان نژاده ایدون باد
شهریور در زبان اوستایی "خشتره وَایریه" است. خشتره در فرهنگ اوستایی به چم (معنی) شهریاری اهورامزدا در جهان است؛ و اریه نیز به چم آرزو و سال می باشد. به زبان دیگر "خشتره وَایریه" سال و گاهی است که شهریاری اهورامزدا جهان را فرا خواهد گرفت؛ چه جهان مینویی و چه جهان مادی
امشاسپند شهریور چهارمین امشاسپند است. این امشاسپند نشانگر شهریاری و نیرومندی اهورامزدا در جهان مینویی است. در جهان مادی امشاسپند شهریور نگاهبان فلزها و سخت ابزار می باشد
در جهان بینی اشو زرتشت شهریور چهارمین خان از هفت خان گاتا می باشد که برای رسیدن به خان هفتم (جاودانگی) بایستی از این خان نیز با پیروزی گذشت. در خان شهریور بهدین نخست باید به شهریاری اهورامزدا در جهان پی ببرد؛ همانگونه که در نماز "یتا اهو" آمده است: شهریاری از آن اهورامزدا است
دوم بهدین در این خان درمی یابد که در خشتره یا شهریاری اهورامزدا همه آفریده ها یکسان هستند و هیچ کس پروانه آنرا ندارد که دست به نابودی دیگری زند و اهورامزدا اندیشه, گفتار و کردار مردم را در برپایی آموزشهای دین بهی می سنجد
در روز جشن شهریورگان در ایران باستان ایرانیان پس از آنکه در بامداد به آتشکده می رفتند و اهورامزدا را ستایش می کردند فلزهای کهنه را از انبارها بیرون می آورده, نو می نمودند و آن پس به شادی و پایکوبی می پرداختند

 

برگرفته از نوشتار موبد آذرگشسپ 

01:30 Posted in Culture | Permalink | Comments (9) | Email this

Comments

درود بر سرور ساسان گرامی پاینده ایران دوست من جشن شهریورگان را به شما شادباش میگویم البته امروزه در فرهنگ مزدیسنا بیشتر تکیه بر 4 جشن تیرگان،نوروز بزرگ،سده،مهرگان است که مهرگان و نوروز نیز باز نقش محوری تری دارند در این روزها زرتشتیان به آدریان و دربمهر رفته و به نیایش پروردگار پاک میپردازند کشتی تازه کرده و به شادی میپردازند ستایش باد خدائی را که بشر را افرید و شادی را برای بشر افرید ایدون باد چنین راهی

Posted by: فرید | 24 August 2005

heil!
wie geht es dir denn! ich gratuliere ihnen zum shahrivar fest und wuensche ihnen alles gute!

Posted by: reyhane | 24 August 2005

Dorood bar shoma!

sepas ke dar bareye jashne shahrivargan neveshtid.ma bayesti hameye jashn-haye az yad rafteye niyakaneman ra dobare zendeh konim.in kar ba'ese ehyaye tondtare farhange Irani mishavad va bar har nationaliste iraniyi bayesteh ast ta dar in bare nahayet koosheshe khish ra be kar bandad.

ba sepaas!

Posted by: Ardashir | 24 August 2005

ba drood farvan...az enke mibinam hanoz iraniani roshanzamir va pak nezhad hamchon shoma vojod darand ke baraie in marzo boom del misozanand shadmanam bashad ke tamame javanane iran dar ien rah gam begozarand paiande iran shadzivi dirzivi...

Posted by: nazanin | 26 August 2005

ba dorod faravan... cho iran nabashad tane man mabad...man asheghe iran hatsam va khaham bood vali manzore shoma ra az avardane nam va akse hitler dark nemikonam man peiro andishe nik gotare nik va kerdare nik hatsam va ba jango jenaiato khonrizi mokhalefam korosh sambole nezhade ariai ast va dar moghaiese ba hitler manande khorshid be tarikist pas poshte be khorshid va ro be tariki natazid

Posted by: nazanin | 27 August 2005

درود خجستک باد شهریورگان با دو شعر به روزم آسمانم را آبی کن

Posted by: زردشت | 27 August 2005

درود بر شما. ساسان جان این شیری که گذاشتی بنده خدا شمشیرش افتاده.البته میدونم که شمشیر رو برای دوره اسلامی میدونی ولی به هر هال نشان سلطنتی با شمشیره و شاه بی شمشیر که حرفش خریداری نداره.
پاینده ایران

Posted by: سیاوش | 28 August 2005

آفرین و درود بر شما ساسان خوب و مهربان اگر نیک بنگریم درمی یابیم که فرهنگ ایرانی پیش از اسلام آکنده از سرور و شادی و ستایش هرمزد پاک و بهسازی گیتی ست. اما به ناگه پس از روزگار واپسین شهریار ساسانی روان شادان یزدگرد آریابوم گرفتار تازیانه تازیکان و ترکان شد. اگر هم ایرانیان خواستند آن فرهنگ را دوباره پویا کنند شوربختانه دیری نپایید که از نو بدفرجام شد و از بخت بد ما زندگانی ما با دوران دیوان خشم و پتیارگان بازمانده تازی همداستان شده است.

روزبهان زی وید به کامه یزدان چرا که پایان شب سیه روشناییست ایدون و ایدونتریچه باد

Posted by: Fareidoun | 29 August 2005

به نام يزدان و با درود به شما سرور گرامي!
از اينكه به تارنگار اينجانب سر زديد و نظر خويش را درج نموديد، بسيار سپاسگزارم.
ستاره‌ي سرخ را براي اداي احترام به شهداي راه آزادي و سوسياليسم بويژه جانباختگان تابستان 1367 (كه اكثراً از نيروهاي چپ بوده‌اند) در بالاي تارنگار خود گذاشتم. نمي‌دانم چرا شما اين نماد را ضد ايراني مي‌دانيد.
به اميد رهايي ايران عزيز!
پاينده ايران

Posted by: جانفشان میهن | 31 August 2005