نژادگان

پارلمان گرجستان 15 فوریه، دولت را به بازبینی توافق نامه 1992 _که به جنگ با اوستیای جنوبی پایان داد و بازگشت همگی نیروهای حافظ صلح روی مستقر در جمهوری جدایی خواه را تضمین می کرد_ فراخواند
مقامات تفلیس سربازان روس را به جانب گیری از نیروهای جدایی خواه و تهدید امنیت ملی گرجستان متهم نموده و اظهار کرده اند تفلیس حق ندارد بگونه یکجانبه توافق نامه صلح را اصلاح کند
سرویس گرجی رادیو اروپای آزاد/ رادیو آزادی از ادوارد شواردناتزه که توافق نامه را با همتای روس خود بوریس یلتسین امضا کرده، خواسته است تا در این باره  اظهار نظر کند که به اختصار در دنبال بازگردان شده

آیا ممکن است درباره شرایطی که امضای توافق نامه را احاطه کرده بود توضیح دهید؟ منتقدان می گویند گرجستان وادار به امضای آن توافق نامه شده بود، زیرا در آ« هنگام موقعیت گرجستان خیلی ضعیف بود. آیا این درست است
در واقع هیچ را برون رفت دیگری وجود نداشت. در آن هنگام روابط گرجستان و اوستیای جنوبی خیلی پیچیده شده بود. تا آن هنگام که در اوایل 1992 من از روسیه به گرجستان برگشتم، اوستیای جنوبی استقلال خود را اعلام کرده بود و البته شورای عالی گرجستا در تصمیمی وارون به خودمختاری منطقه اوستیای جنوبی پایان داد. رییس جمهور گرجستان "زویاد گمساخوردیا" تصمیم به اشغال منطقه گرفت. او فرمان بسیج همگانی داد و مردم _برخی مسلح و برخی بی سلاح_ آغاز به ورود به اوستیای حنوبی کردند. کوتا سخن آنکه گرجی ها برای جنگ آماده نبودند و شکست خوردند
همانگونه که می دانید تونلی هست که اوستیای جنوبی را به جمهوری جنوبی روسیه _اوستیای شمالی_ متصل می کند که نتیجتاً می توانست به گرد آمدن نیروهای زیادی بیانجامد. همچنین روسیه یک گردان نسباتاً بزرگ در "تشین ولی" _شهر عمده اوستیای جنوبی_ و یکی دو واحد کوچکتر در منطقه داشت. این خطر وجود داشت که نیروهای روس در درگیری دخالت کنند. از اینرو هنگامیکه رییس جمهور از گرجستان گریخت و من به کشور بازگشتم، اصلی ترین هدف ما توقف عملیات نظامی بود. من با یلتسین دیدار کردم و توافق کردیم که وقفه ای در جنگ بیاندازیم. یک کمیسیون کنترل مشترک شامل نمایندگان گرجی، روس و اوستی برپا گردید تا بر اجرای شدن توافق نامه نظارت کند

کمی بعد نیروهای حافظ صلح، به اوستیای جنوبی فرستاده شدند. آیا پس از آن شما از عدم توازنی که میان نیروهای حافظ صلح گرجی و نیروهای روس و اوستیای جنوبی و شمالی پدید می آمد آگاه بودید
برای ما هیچ راه برون رفت دیگری وجود نداشت. این نتیجه مذاکراتی بود که میان رییس جمهورهای روسیه و گرجستان روی داده بود. اصلی ترین دلیل ما توقف جنگ بود

چهارده سال در توافق صلح، شما ساختار 3+1 مأموریت مشترک نیروهای حافظ صلح را چگونه ارزیابی می کنید؟
با هر نسبتی، صلح از جنگ در آن هنگام بهتر بود. ما نمی توانستیم بیش از آن هزینه در جنگ بودن را بپردازیم. ما جنگ را باخته بودیم

از نگاه شما با ساختار کنونی مأموریت مشترک حفاظت صلح چه باید کرد؟ آیا فکر نمی کنید که شرایط امروز تغییر یافته
این چیزی است که باید با روسیه درباره اش توافق شود. من عقیده دارم آن توافق صلح با روسیه برای امروز کافی نیست و دولت گرجستان باید با طرف اوستی بر پایه توافل نامه "سوچی" (توافق نامه 1992) مذاکره کند. ما باید به جد آماده باشیم، چه برای جنگ و چه برای صلح. بی پرده بگویم این تقصیر ماست. ما نمی بایست از آغاز وارد اوستیای جنوبی می شدیم

بازگردیم به توافق نامه سوچی، چگونه است که پیش از امضای پیمان، هیچ کس درباره مکانیزم بازگشت [نیروهای روس] نیاندیشید. آیا سهوی بود

هیچ کس در آن هنگام در این باره نمی اندیشید. مهمترین چیز توقف جنگ بود و ما به آن دست یافتیم. ما همچنین توانستیم برای تنظیم و نظارت بر اجرایی شدن توافق، یک کمیسیون کشترک کنترل برپا کنیم. در آن هنگام بهتر از این نمی توانستیم کاری کنیم

در همین رابطه

اوستیای جنوبی و گرجستان

روز گذشته قرار بود کمیسیون کنترل بهم پیوستن اوستیای جنوبی و گرجستان در تفلیس تشکیل جلسه دهد. کمیسیون کنترل پیوند شامل روسیه و جمهوری جنوبی اش اوسیای شمالی، همچنین اوستیای جنوبی و گرجستان است
جمهوری اوستیای جنوبی که از گرجستان جدا گردیده، پیش از این تهدید به بایکوت این نشست کرده بود و مذاکره کننده ارشد آنها اعلام کرده بود که تیمش تنها به شرطی در نشست حاضر خواهد شد که تفلیس از اظهارات وزیر کشور گرجستان که خواهان دستگیری رهبری اوستیای جنوبی شده بود پوزش بخواهد. همچنین اوستیای جنوبی مایل به برگزاری نشست در "ولادی کفکاز"، پایتخت اوستیای شمالی بود. وزیر حل اختلاف گرجستان هم اوستیای جنوبی را به دفع الوقت در مذاکرات متهم کرده بود

پیش از این، ادوارد کوکویتی، رییس جمهور اوستیای جنوبی (عکس) برای مردمش آروزی صلح و ثبات در سال جدید کرده بود و به توافق صلح با تفلیس امیدوار بود و با اعلام اینکه "ما دست دوستی را بسوی طرف گرجی دراز می کنیم." خواهان غیر نظامی شدن منطقه برخورد، اعتماد سازی و بازسازی اقتصادی شده بود که با استقبال گرجستان روبرو شد. روسیه نیز که مهمترین پشتیبان اوستیای جنوبی است ابتکار کوکویتی را تحسین کرده بود

پی نوشت
به واقع جای ایران در این کمیسیون کنترل پیوند خالی است. چرا که علیرقم ناتوانی مطلق جمهوری اسلامی در ایفای نقشهای دیپلماتیک و سیاستهای خارجی از پایه نادرست این رژیم، اوستها از نژادگان ایران زمین هستند و ما مظف به پیگیری حقوق ایشان هستیم و از دیگر سو گرجستان نیز از وابسته های فرهنگی ایران است
آنچه در آسیای میانه و قفقاز دیده می شود سلطه رو به انقراض اما همچنان تأثیر گذار امپریالیسم روس، فعالیت ترکها به پشتگرمی غرب و جنبشهای غرب پرورده است، در حالیکه این مناطق نه تنها حوزه فرهنگ که بخشی از حوزه تمدن ایران هستند

در پایان با آرزوی برپایی دولتی پان ایرانیست، انقلابیون 57 را وامی گذاریم تا در بحث بر سر جمهوری خواهی یا اسلام خواهی خمینی کبیر همچنان کور بمانند و به انقلاب ضد ملی خویش ببالند

در همین رابطه

گزارش رادیو اروپای آزاد به انگلیسی