نژادگان

از آنجا که این تارنگار مواضع خود را به راستگراهای افراطی نزدیک می بیند، بدنبال نوشتارهای پیشین درباره حزب ناسیونال دموکراتیک آلمان، اینبار اودو ویگت  رهبر کنونی این حزب معرفی می شود

اودو ویگت در سال 1952 در شهر ویرسن بدنیا آمد و در سال 1972 پس از پایان آموزشهای حرفه ای در ساخت هواپیما به نیروی هوایی  آلمان پیوست. او سپس دوره افسری خود را در ارتش آلمان  کامل نمود و در مراکز آموزشی آمریکا و یونان به آموختن ادامه داد. در سال 1984 ارتش را ترک کرد. او در سالهای بعد در دانشگاه لودویگ ماکسیمیلیان مونیخ به تحصیل علوم سیاسی پرداخت و در1987 مدرک گرفت
ویگت در 1968 زمانیکه شانزده ساله بود به ان پی دی پیوست و ده سال بعد رهبر شاخه فرایزینگ شد. در سال 1982 اندام شورای رهبری ان پی دی در باواریا شد و دو سال بعد به هیأت رهبری این حزب در سطح ملی پیوست. در 1984 ویگت بعنوان رییس مرکز مطالعات ان پی دی در شمال ایتالیا منصوب شد؛ جاییکه همایش های او به تحصیلات رهبری کنونی حزب کمک کرد. در همان سال کنترل موارد امنیتی و آموزش نیروهای امنیتی ان پی دی در سطوح محلی و ملی به او واگذار شد
در 1986 ویگت بخشی از کمیته مشاوره رییس حزب گردید و در1992 بعنوان رییس ان پی دی در باواریا منصوب شد. در سال 1995 سخنگوی حزب شد و در 1996 او به ریاست ان پی دی رسید

 ویگت بعنوان رییس NPD همانند سلف اش گونتر دکت، بدلیل دیدگاه های سیاسی اش توسط دولت آلمان در تنگناست. او زمانی سوژه تحقیقات پلیس برای اقرار به تخریب اهانت آمیز وجهه حکومت و نمادهایش بود؛ چیزی که در رژیم کنونی آلمان جرم به شمار می رود. اهانت او مربوط به سخنانی بود که در کنگره حزب در سال 1996 ابراز کرده بود. ویگت دموکراسی آلمان را در وارد آوردن فشار به فعالیتهای سیاسی ناسیونالیستی در آلمان، با سیستم کمونیستی جمهوری دموکراتیک آلمان سابق سنجیده بود؛ با این جملات که: ما یک بار دیگر در یک حکومت پلیسی زندگی می کنیم که در آن از آزادی بیان محروم هستیم ... آنها که مردم را بخاطر بیان دیدگاه هایشان مجرم می شمرند خود مجرم هستند

   National Vanguard بازگردان از

:در همین رابطه
سر برآوردن ناسیونالیزم آلمانی
ناسیونال دموکراتیک آلمان

در تکمیل جستار پیشین با نام سر برآوردن ناسیونالیزم آلمانی  این نوشتار بگونه کوتاه به حزب ناسیونال دموکراتیم آلمان می پردازد
این حزب به دو شکل عنوان می شود
انگلیسی National Democratic Party (NDP)
آلمانی Nationaldemokratische Partie Deutschland (NPD)
بنیان این حزب در آغاز دهه 1960 در دنباله حزب امپراطوری آلمان گذارده شد و رهبر کنونی آن اودو ویگت می باشد
در سال 2003 دولت فدرال, بوندستاگ و بوندسرات بهمراه هم در ممنوعیت این حزب کوشیدند اما این پرونده از دستور کار دادگاه عالی آلمان _تنها نهادی که قدرت چنین کاری را دارد_ خارج شد؛ چراکه آشکار گشت که درصد زیادی از گروه رهبران حزب در حقیقت مأموران سرویس های مخفی آلمان بوده اند که برای فراهم آوردن شرایط ممنوعیت حزب تلاش میکردند
ان پی دی هیچگاه نتوانسته است کمینه پنج درصدی را در انتخابات فدرال بدست آورد؛ شرطی که برای فرستادن نماینده به بوندستاگ برای احزاب الزامی است. اما در چندین پارلمان محلی در دهه 1960 نماینده داشته است. در سال 2004 نیز با بدست آوردن 9.2% آرا در ایالت ساکسونی دارای دوازده نماینده شد. این پیروزی پس از توافق با حزب راستگرای DVU بدست آمد مبنی بر اینکه در هر انتخابات تنها یکی از دو حزب حق شرکت دارند
در 21 ژانویه 2005 پیش آمدن رخدادی در مجمع محلی باعث شد که بحث پیرامون ممنوعیت حزب دوباره بالا بگیرد. رخداد از این قرار بود که در جریان سکوت بمناسبت شصتمین سالگرد آزادی اردوگاه آشوویتز, دوازده نماینده ان پی دی به نشانه اعتراض مجمع را ترک کردند. اعتراض ان پی دی از آنروست که برای کشته شدگان آشوویتز لحظه ای سکوت میشود اما برای خیل بیست و پنج تا سی هزار نفری کشته شدگان بمباران درسدن توسط  هیچ. با وجود آنکه زمان هر دو واقعه نزدیک بهم است
پیش کشیدن بمباران درسدن بعنوان معادلی اخلاقی برای هالوکاست راهبردی است که از سوی ان پی دی و دیگر نئونازی ها در پیش گرفته می شود

 شصت سال پس از پایان جنگ جهانی دوم حزب راستگرای افراطی ناسیونال دموکراتیک آلمان در تلاش است تا با شعارهای ستیزه جویانه و راهپیمایی های گسترده, آلمان را شوکه کند. دولت آلمان و همچنین احزاب مخالف هر دو احساس خطر کرده اند و در مورد ممنوعیت یا عدم ممنوعیت حزب اختلاف نظر دارند
اودو ویگت, رهبر حزب که یک کارشناس سیاسی و فرزند یکی از افسران پیشین اس آ نازی است در گفتگو با روزنامه رادیکال آزادی جوان با یاد کردن از هیتلر به عنوان یک زمامدار بزرگ آلمانی, احترام خود را نسبت به او ابراز کرد
ناسیونال دموکراتیک با بردن 9.2 درصد از آرای انتخابات گذشته محلی در ایالت شرقی ساکسونی خبر ساز شد و اکنون آنگونه که کلاوس بایر سخنگوی حزب می گوید, مهمترین چیز ورود به پارلمان فدرال در انتخابات پیش رو است
ناسیونال دموکراتیک طرح بزرگی را برای تشکیل یک جبهه مردمی راستگرا آغاز کرده است. بدین ترتیب که در گام نخست دو چهره شاخص نئونازی را در رده های بالای رهبری منصوب نموده است و از سویی به سمت ائتلاف با اتحادیه خلق آلمان, حزب راستگرای افراطی دیگر, پیش می رود. اتحادیه خلق آلمان در همان انتخابات 6.1 درصد از آرای براندنبورگ را کسب نموده بود
در همین راستا اودو ویگت, افزون بر  پیشنهاد همکاری با جمهوری خواهان, دیگر حزب راستگرای افراطی که تا کنون شرکت در ائتلاف را نپذیرفته اند, دیدارهایی را با گرهارد فری, رهبر اتحادیه خلق آلمان, ترتیب داده است. با پافشاری بر ائتلاف, در حقیقت ناسیونال دموکراتیک به عنوان متحدکننده جریانهای پراکنده راست افراطی آلمان ایفای نقش می کند
در کنفرانش حزب در ماه اکتبر توماس ولف و ترستن هایس رسماَ به گروه رهبری ناسیونال دموکراتیک جذب شدند. دو عضو از جریان نئونازی که دارای پشتوانه قوی ملی و وجهه ملی می باشند. ولف جریان راست افراطی را در هامبورگ هدایت خواهد کرد و هایس در تورینگن فعال خواهد بود. گزینش آنها می تواند رأی دهندگان راست افراطی بیشتری را سازمان دهی کند و شرایط را برای چنگ انداختن ناسیونال دموکراتیک به قدرت و تأثیرگذاری در سطح ملی فراهم آورد
از جنگ جهانی دوم به بعد تنها یک حزب راست افراطی توانسته است در پارلمان بوندستاگ صاحب کرسی شود که بلافاصله پس از جنگ بود؛ اما ویگت معتقد است: شرایط برای تغییرات انقلابی در آلمان فراهم شده و این روند از ساکسونی آغاز گردیده است
سال گذشته دولت فدرال در تلاش برای واداشتن دادگاه عالی آلمان به ممنوعیت حزب ناکام ماند؛ اما به هر روی کارشناسان سیاسی باور ندارند که پیروزی های راستگراها در سطح ملی قابل تکرار باشد. از نظر آنها نبود برنامه های گیرای حزبی و همچنین نبود منابع مالی و تلاش رسانه ها حزب را به ورطه شکست خواهد کشانید

امروزه تقريباَ همه، حركت انسان مدرن را روي منحني لگاريتمي پيشرفت حسميكنند؛ و ملتها به تناسب نقشي كه در اين پيشرفت دارند، از آن بهره مند ميشوند وملتهاي ديگر را به همان نسبت متاُثر از خويش ميسازند
اما ملت تمدن ساز ايرانچه
پيشينه ي ايرانيان بر كسي پوشيده نيست. اما آيا ميزان برخورداريمان از يافتههاي نوين با نقش ديرينه و هميشگي- مان متناسب است
واقعيت امر آنست كه دور ماندن غرب پيشرفته ي امروز از هم آغوشي با نگرشهاي انديشه ستيز، از آنروست كه آنچه حس ثروت جويي، مهتر كشي و تمدن سوزي تازيان بي هنر را ارضا كرد، ايـران بود
ديار ايرج تاراج گشت تا قلمرو سـلـم سامان يابد
ايـران هزينه ايست كه تمدن پرداخت تا بماند و پيش رود. ايـران هزينه ايست كه فرهنگ پرداخت تا همچنان بپويد
اكنون وظيفه ي جهان پيشرفته در برابر اين ايـران چيست
بيگمان تلاش براي پيشبرد فرهنگ و بهبود زندگي در ايران، بديهي ترين و بنيادي ترين وظيفه ي امروز در برابر هزينه ي ديروز است و اين حركت از سوي ملتهاي پيشتاز نه شايسته، كه بايسته است