« 2007-02 | HomePage | 2007-10 »

21 March 2007

نوروز جشن همبستگی ایران بزرگ

نوشتارهای نوروزی زیر در گرامی داشت نوروزهای گذشته در "نژادگان" نگاشته شده بود و برای نگارنده جای خرسندی فراوانی است که از میان بازدید کنندگانی که با جستجو این پنجره را می گشایند بیشترین کلید واژه های جستجو "نوروز" این افسر گنجینه فرهنگ ایرانی است. در آغاز این نویی و تازگی، برای همه ایرانیان نژاده، فرخ پی و نیک سرشت سالی فرخنده آرزو می شود

 

 

جشن نوروز جشن ایران است

بابکم جشن را گرامی دار
یادگار از زمان ساسان است

 

 

 

 

نوروز این زایش تازگی و این زاده اندیشه سبز ایرانی؛ گفتن از نوروز این آغاز چندین باره تکراری است نو، پس به شاد باشی بسنده می شود
نوروز عصاره فرهنگ هزاران ساله ایران زمین است؛ آنچه که در گذر سالیان هنوز پاک و زلال _همچون حقیقت اش_ بر پیشانی سرزمین مان می درخشد

نوروز شناسنامه هر ایرانی است. از اینروست که در روزی چنین، خوان نوروزی در پهنه ایران زمین گسترانیده می شود و یکایک ایرانیان گرد آن انجمن می کنند و مام میهن را به نظاره دست افشانی کردان نیک پی به آهنگ تاجیکان پاک گوهر می نشاند
نوروز فریاد اعتراف به ایرانی بودن است. هنگامه ایست که قلمه های بریده شده از پیکره ایران در هوای پیوند دوباره جوانه می زنند
پس رو به خلیج پارس مان می ایستیم و دست یگانگی را بسوی مرزهای امروزین می گشاییم و همنوا با کرد و تاجیک، بلوچ و پشتون ترانه درود بر ایران بزرگ را سر می دهیم
درود به فردایی که ایران بزرگ را به ارمغان می آورد

 

15:40 Posted in Culture | Permalink | Comments (26) | Email this

نوروز، برنای هزاران ساله

  آنگونه که مسلم است پس از یورش عباد الله اکبر به ملک اورمزد، آنچه بیش از همه زبانه های آتش مهر را در ایران به کمسویی کشاند، نه سر بریدنها و به بردگی بردنها، که قتل عام کتاب و به دار آویختن فرهنگ بود؛ هرچند که جنایتهای آنان را نیز نباید کمرنگ کرد
داستان اعدام فرهنگی ما، که از آن یورش اهریمنی تا برپایی سد سیوند دنبال شده، چیزی نیست که در این گفتار بگنجد؛ اما از جمله مواردی که در این چندین سده نبرد، فرجام هر پیکاری را با پیروزمندی پای کوبیده است نوروز، این برنای هزاران ساله است
مناسبتی که در آغاز، چه در خطبه های خلفای تازی و چه در احادیث ناشخصیت های اسلامی مورد لعن و نفرین بود، آنقدر ریشه دار و استوار بود که پس از چندی، هر آبله رویی بر آن شد تا با آویختن از این ستیغ کوهسار فرهنگ ایرانی، وجهه موجهی برای خود دست و پا کند و اینگونه بود که هرز گفته هایی به نقل از امامان شیعه در تأیید نوروز به این تنور افروخته چسبانیده شد
ماجرایی که  در دوره صفویان  _که نیای بزرگ همه ملی مذهبی هایند (در واقع ملی اسلامی ها)_ به اوج رسید. از جمله دروغ بزرگ پیوند شهربانو دختر یزدگرد با حسین تازی و یا روی دادن غدیر خم، پیروزی علی بر خوارج  و ... در نوروز
بدین سان پس از نومیدی از نابودسازی، اکدینان به فرخندگی این جشن تبرک جستند و کمر به دزدیدن نوروز بستند

غافل از آنکه نوروز جشن آفرینش اورمزد، سرور پرواز جمشید و شادی کشاورزان زندگی آفرین ایرانی است

 

در همین زمینه

نگاه امامان شیعه به نوروز

15:15 Posted in Culture | Permalink | Comments (0) | Email this