« 2007-11 | HomePage | 2008-04 »
19 March 2008
یک لیوان آب هم روش

کوششهای پدافندی از آبهای مازندران / چهار
چند ماه پیش در اوج مبارزات در راستای حق پنجاه درصدی سرزمینم از آبهای مازندران بگونه برنامه ریزی نشده ای با رشید جلالی، سردار سپاه و عضو کمیسیون امنیت ملی مجلس روبرو شدم
لازم به توضیح است ایشان گیلکی هستند و برای راهیابی به مجلس هفتم از حوزه انتحابیه کرج اذن دخول گرفته بودند
گفتگوهای من با ایشان آنقدر آزار دهنده و خشم آور بود که از شدت برافروختگی، تا این لحظه حتی در پی به قلم آوردن آن نیز نبودم
اکنون به عنوان آخرین نوشتار "نژادگان" و آشنایی با نگرشهای کمیسیون امنیت ملی مجلس شرح کوتاهی می آورم
هنگامی که با او روبرو شدم از آنجا که مجال چندانی نبود به تندی با یک مقدمه کوتاهی از گفتگوهایم با الهه کولایی، که او هم در کمیسیون امنیت ملی مجلس ششم تیشه بی تیغه اش را به ریشه میهن فرو می کوبید، وارد موضوع شدم
پرسید: "خوب، نظر شما رو چقدر هست؟" پاسخ دادم این موضوع نظری نیست بلکه یک سری مبانی حقوقی و قانونی هست که حق ایران را مشخص کرده است و مسأله پنجاه درصد را عنوان کردم
دیدم روضه براستی مویه آور مُد آن روزها را آغازید که دشمن می کوشد با پیش کشیدن پنجاه درصدی که پایه و اساسی ندارد، ملت را در رویارویی با نظام مقدس قرار دهد و اساساً حق ایران در دریایی که خزر می خواندش هیچگاه بیش از 11.5 درصد نبوده
من از پیش خودم را برای ناسزای 20 درصدی آماده کرده بودم اما با شنیدن این دشنام فراناموسی عنان اختیار از کف دادم و فریاد کنان مراعات دیگر همراهان، از نماینده ولی فقیه تا سردار را کنار گذاشتم
گفت: "آقا شما اجازه نمی دید مسأله رو توجیه کنیم" و تکه کاغذی از جیب بغلش بیرون آورد و در همان حال در روان نویسش را با کمک دهان نامبارکش باز کرد. همراهان هم دور ما حلقه زدند که حضرت آقا نقشه کدامین گنج را می خواهند افشا کنند
طرحی کشید و گفت "این دریای خزر" .... این ایران ... اینجا روسیه ... اینهم آذربایجان ... این قرقیزستان ... که بی درنگ به مانند شیری که مترصد دریدن گلوی کفتاری باشد نهیب زدم "قرقیزستان نیست، قزاقستانه ... بله، مشکل همینه"
بگونه ای دست و پایش را گم کرده بود که جرأت نداشت نام پنجمین کشور کرانه ای را به زبان بیاورد و پس از مکثی بلند و توسل به ائمه هدی با دودلی گفت ... اینجا هم ترکمنستان ... و می دانم که در دل نگران بود مبادا با پاکستان اشتباه گرفته باشد
بعد با لغزندن دستش یکی از کثافت ترین خطوط هستی را بروی کاغذ کشید (همان توهم آستارا – حسینقلی) و با یک حکم ملوکانه پسماند تاراج دزدان دریایی را با ژست سرداری فاتح به ایران بخشید
براستی چگونه نماینده کمیسیون امنیت ملی مجلس "ایران" می تواند فرمولی را برای سهمیه بندی دریای مازندران ارایه کند که حتی بدقلق ترین و لجوج ترین همسایه این دریا _جمهوری اران_ سخنی از آن به میان نمی آورد
هیچگاه چون آن لحظه آنهم خشم را یکجا در سینه ام احساس نکرده بودم که آتش چنین خشمی جز به رشحات آبهای مازندران فرو نمی نشیند
ایزدبانو آناهیتا نگاهبان دریای مازندران باشد
در همین زمینه:
15:05 Posted in Iran | Permalink | Comments (3) | Email this
