لالا لالا گل زیره، بابا دستاش به زنجیره 

میگه هرگز نگو دیره، که هر روز روز تقدیره

لالا لالا گل گندم، چی اومد بر سر مردم

میون آتش افتادیم، شدیم از روی دنیا گم 

لالا لالا بد آوردیم، به نام زندگی مردیم

خیانت شکل یاری شد ز یاران پشت پا خوردیم

 لالا لالا گل لاله، حریم عشق پاماله

سیاهی رنگ هر سفره، سر هفت سین هر ساله

 به نام عشق و آزادی غم این خلق می خوردند

ولی با دست خود ما را به قربانگاه می بردند

کجایند آنهمه دلسوز در این هنگامه ماتم

که رفتند و رها کردند من و ما را به حال هم

 لالا لالا گل مریم، شکسته حرمت آدم

شدیم آواره عالم، چرا تشنه به خون هم

رهایی پیشه ما بود، همه اندیشه ما بود

ولی در آن روی سکه تبر بر ریشه ما بود

گل و گلدون گلخونه، شده امروز یه ویرونه

سر فواره ها خونه، ببین مردن چه آسونه

ترانه ای از اردلان سرافراز