در این شب تاریخی که بناست توافق وین اجرایی گردد، با چشم پوشی از همه تلاش ها و هزینه های گذشته، از آنجا که بیش از آنچه که تا کنون کرده ام نه میدانم و نه می توانم و هیچ راهکاری برای هیچیک از مسایل امروز ایران ندارم تصمیم به «بازنشستگی» گرفته ام! چرا که به گمانم بازنشستگی برخلاف استعفا و کناره گیری بیشتر ناظر بر ناتوانی است تا واکنشی اعتراضی
نژادگان - Page 20
-
بازنشستگی سیاسی
-
جوانی هسته ای من
از هنگامی که در اوان بیست سالگی و با شکل گیری بحران هسته ای ایران آنرا مجالی برای بهره گیری در راستای تغییر به مطلوب ساختار سیاسی ایران می پنداشتم تا هنگامی که نه تنها از این فرصت تاریخی بهره برداری مطلوبی نشد، بلکه به خطر هراس انگیز کاملاً نزدیک و محتملی برای حمله نظامی به ایران بدل گردید و سرانجام باز خوشبختانه به توافق وین انجامید بهترین سالهای جوانی من سپری شد. سالهایی که بجای پرداختن به علاقه ها و آروزهای هنری ام، تاب و توان و زمان بسیاری را مصروف این بحران کردم
-
گفتگو با بی بی سی درباره دریای مازندران
در مهرماه سال 86 و در پی سفر ولادیمیر پوتین به تهران، پیگیری های چند ساله ام درباره حق پنجاه درصدی ایران در دریای مازندران پررنگ تر شد. پیگیری هایی که از سال 82 و گفتگو با دکتر الهه کولایی نایب رییس کمیسیون امنیت ملی مجلس ششم و همچنین مکاتباتی با روزنامه شرق شروع شده بود. در ادامه این پیگیری ها و در پی سفر پوتین به تهران، تماسی از رادیو بی بی سی دریافت کردم برای شرکت در یک میزگرد زنده تلفنی در همین باره که چکیده آن را همان زمان در وبلاگم منتشر کرده بودم. بخاطر سفیر اخیر پوتین به تهران آن را دوباره بازنشر می کنم
-
تزارنامه
دیدم که روزنامه اعتماد امروز همزمان با ورود ولادیمیر پوتین به تهران نیم صفحه جان نثارانه ای را تنظیم و چاپ کرده است. یاد سرمقاله شرم آور این روزنامه در روز سفر پوتین به تهران در سال 86 افتادم که باعث شد حضوری به دفتر روزنامه رفته و جدا از اعتراض، به مسئولان روزنامه نسبت به تکرار چنین رویکردی هشدار دهم. به همین خاطر یادداشت مربوط به سال 86 در همین رابطه را بازنشر میکنم
