کجا بجنگیم، تا کجا نجنگیم؟ این توجیه پوچ تبلیغاتی دستگاه امنیتی درباره جنگ در سوریه دستمایه ای است تا توضیح دهم چرا با مداخله ایران در جنگ سوریه مخالف بودم و چرا پس از عملیات طوفان أقصی تلاش برای حفظ سوریه در اتحاد با ایران را با هدف رویارویی با سلطه جویی غرب درست و بجا دانستم. این خود مدخل مناسبی است برای بیان اینکه اساساً دستاویزهای ملی گرایانه نمی تواند معیار مناسبی برای تعیین خط مشی و رویکرد اساسی یک جامعه باشد. قصد داشتم این یادداشت را در فرصت مناسب بنویسم که با توجه به سقوط امروز حکومت بشار اسد عجالتاً اشاره ای می کنم تا بعد بیشتر توضیح دهم

ایفای نقش کوتاه مدت شهید امیرعبداللهیان به عنوان وزیر امور خارجه به ویژه پس از عملیات طوفان أقصی باعث شد که نسبت به اهمیت مسأله انتخابات وقوف صحیح تری پیدا کنم و در نتیجه نسبت به عملکردم پس از انتخابات 88 که در آن شرکت نکرده بودم بازنگری کنم.